Het begon met een probleem: niemand wil over prostaatkanker praten. De oplossing was even simpel als absurd – ‘klootzakken’ drukken. Als stickers. Wat begon als een universitair project om aandacht te vragen voor preventie, werd eerst een grap, daarna een fanpagina, vervolgens een webshop en uiteindelijk een internationaal fenomeen.

Tegenwoordig plakken er anusstickers op straatlantaarns in Berlijn, in skigondels in Oostenrijk, op surfplanken in Australië, op vuilnisbakken in New York en op tempels in Nepal. Jaarlijks verlaten meer dan 1,2 miljoen stickers het magazijn – en op elk ervan staat de URL anussticker.com .

Het bijzondere: Anussticker heeft nog nooit een euro aan reclame uitgegeven. Al het verkeer ontstaat doordat de stickers in de openbare ruimte zijn geplakt, mensen ze ontdekken, nieuwsgierig worden en de URL intypen. Elke koper wordt een verspreider, elke sticker een reclamekanaal. Een virale offline-loop die zonder internetmarketing werkt – en toch is uitgegroeid tot meer dan 20 landen.